Αρχείο

Γιατί είμαστε δυστυχισμένοι σήμερα;

dystyxia

Η πλειoψηφία των ανθρώπων που ζουν στη σύγχρονη κοινωνία φαίνεται να είναι εγκλωβισμένη σε έναν αέναο κύκλο επιθυμιών. Μόλις οι άνθρωποι αποκτήσουν ένα υλικό αγαθό, βάζου έχουμε, αλλά πλήρεις απληστίας επιδιώκουμε διαρκώς περισσότερα. Μην με παρεξηγείτε. Τα όνειρα και οι φιλοδοξίες είναι η δύναμη του ανθρώπου. Δεν λέω ότι δεν πρέπει να έχουμε όνειρα. Φυσικά και θα πρέπει όλοι και πάντοτε να θέτουμε νέους στόχους τόσο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής μας όσο και για τη βελτίωση του ίδιου μας του εαυτού. Όμως, άλλο να θέτεις στόχους για το μέλλον και άλλο να αναλώνεσαι σε αυτούς λησμονώντας τι θα πει ευτυχία στο παρόν. Ο Ευριπίδης, λοιπόν, είχε δίκιο όταν έλεγε: «οὐδὲ σ’ ἀρέσκει τὸ παρὸν, τὸ δ’ ἀπὸν φίλτερον ἡγεῖ», δηλαδή δεν σου αρέσει αυτό που έχεις τώρα, αλλά θεωρείς αγαπητότερο αυτό που σου λείπει.

Αν πράγματι δεν θέλετε «η ευτυχία να είναι αυτό που περιμένετε να’ ρθει», αλλά επιθυμείτε να είστε ευτυχισμένοι στο παρόν τότε αρχίστε να απολαμβάνετε αυτά που έχετε καταφέρει να αποκτήσετε στη ζωή σας (φίλους, οικογένεια, ένα αυτοκίνητο, ένα μέρος για να μένετε…) και σταματήστε να «χαλιέστε» και να μεμψιμοιρείτε στο παρόν για όσα θα θέλατε να αποκτήσετε στο μέλλον.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στην εξής ιστοσελίδα:

http://stergiog.blogspot.com/2014/01/blog-post_3541.html

Advertisements

Αναρωτηθήκατε ποτέ αν είστε δίκαιος άνθρωπος;

justice

Πολλές φορές στην καθημερινή μας ζωή λέμε ότι κάποιος είναι «καλός» ή «δίκαιος» άνθρωπος. Ποια είναι, όμως, η πραγματική σημασία αυτής της φράσης; Μήπως τελικά  βγάζουμε γρήγορα συμπεράσματα τόσο για τους άλλους όσο και για τον ίδιο μας τον εαυτό όταν χρησιμοποιούμε τον χαρακτηρισμό του «δίκαιου ανθρώπου»;

Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα θα πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας σε μία έννοια εξίσου δυσνόητη και αόριστη που κρύβεται πίσω από αυτή τη λέξη και δεν είναι άλλη από την ίδια τη δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη είναι μία από τις υπέρτατες αρετές σε κάθε εποχή. Δεν χάνει ποτέ την αξία της, αλλά παραμένει διαρκώς ένα από τα πολυτιμότερα αγαθά. Τι ακριβώς αντιπροσωπεύει άραγε αυτή η λέξη;  Ποιος πολίτης θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «δίκαιος»; Ποιος άνθρωπος θα λέγαμε ότι χαρακτηρίζεται από δικαιοσύνη; Αυτός που δεν διαπράττει αδικίες, θα έλεγε κάποιος που ίσως προσπαθούσε να απαντήσει βεβιασμένα στην ερώτηση.

Η αλήθεια, όμως, κρύβεται στα λόγια του αρχαίου συγγραφέως Φιλήμονος: «ἀνὴρ δίκαιος ἐστίν οὐχ ὁ μὴ ἀδικῶν, ἀλλ’ ὅστις ἀδικεῖν δυνάμενος οὐ βούλεται», δηλαδή δίκαιος δεν είναι αυτός ο οποίος δεν αδικεί, αλλά εκείνος που αν και έχει τη δύναμη να αδικήσει δεν θέλει να το κάνει.

Ας επιστρέψουμε τώρα στο αρχικό μας ερώτημα. Θεωρείτε, λοιπόν, ότι είστε δίκαιος άνθρωπος; Όταν σας δίνεται η ευκαιρία να εκδικηθείτε κάποιον που σας έκανε κακό, το κάνετε; Όταν μπορείτε να αδικήσετε κάποιον για να επωφεληθείτε εσείς οι ίδιοι, εκμεταλλεύεστε την ευκαιρία; Όταν έχετε τη δυνατότητα να αποφύγετε εσείς τις δυσκολίες φορτώνοντάς τες σε κάποιον άλλο, το κάνετε; Αν δεν έχετε κάνει ούτε και πρόκειται ποτέ σας να κάνετε αυτά ή κάτι παρόμοιο, τότε μπορείτε να θεωρείτε τον εαυτό σας «δίκαιο άνθρωπο». Ή μήπως τελικά αλλάξατε γνώμη;

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στην εξής ιστοσελίδα:

http://stergiog.blogspot.com/2014/01/blog-post_5268.html

Ποια η πραγματική αξία του χρήματος;

xrima

Στη σημερινή κοινωνία όλα φαίνεται να περιστρέφονται γύρω από το χρήμα. Όλοι μας επιδιώκουμε να βρούμε μια καλοπληρωμένη θέση εργασίας ώστε να έχουμε τη δυνατότητα όχι μόνο να βγάζουμε τα προς το ζην, αλλά να μπορούμε ακόμη να απολαμβάνουμε τις ανέσεις της σύγχρονης εποχής. Ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι διαμορφωμένος έτσι ώστε όλοι να θεωρούν το χρήμα ως μια υπέρτατη αξία δεδομένου ότι χωρίς αυτό είναι αδύνατον να αγοράσει κανείς υλικά αγαθά, πράγμα που φαντάζει καταστροφικό στην καταναλωτική κοινωνία όπου διαβιούμε. Είναι, όμως, πραγματικά έτσι τα πράγματα; Έχουν πραγματικά τόσο μεγάλη αξία τα χρήματα όση εμείς θέλουμε να τους προσδίδουμε;

Για να δούμε ποια είναι η άποψη των αρχαίων Ελλήνων και πιο συγκεκριμένα, του Σοφοκλή πάνω στο θέμα: «οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος κακὸν νόμισμ’ ἔβλαστε.  τοῦτο καὶ πόλεις πορθεῖ. τόδ’ ἄνδρας ἐξανίστησι δόμων. τόδ’ ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρένας χρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγμαθ’  ἵστασθαι βροτῶν.», δηλαδή «Δεν καθιερώθηκε ποτέ από το ανθρώπινο γένος κάτι πιο ολέθριο από το χρήμα. Αυτό πορθεί πόλεις. Αυτό ξεσηκώνει ανθρώπους από τα σπίτια τους. Αυτό παρασύρει και διαστρέφοντας τα καλά μυαλά τα σπρώχνει προς αισχρές πράξεις.» (Σοφοκλέους, Αντιγόνη)

Αρκεί να θυμηθούμε τη σημερινή οικονομική κρίση και να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας το πλήθος των ανθρώπων που έχουν μείνει άστεγοι εξαιτίας του χρήματος. Αρκεί να θυμηθούμε τη διαφθορά που υπάρχει στον πλανήτη και παραγκωνίζει την έννοια της δικαιοσύνης. Αρκεί να συλλογιστούμε τις αδικίες που είναι ικανοί να διαπράξουν οι άνθρωποι στο βωμό του χρήματος. Τελικά, η μόνη ιδιότητα που έχουν τα χρήματα είναι να διαφθείρουν και να καταστρέφουν ό,τι αγγίζουν.

Όλο αυτό μας βάζει σε σκέψεις. Μήπως θα ήταν καλύτερο να ζούσαμε σε μια κοινωνία, όπου όλα θα λειτουργούσαν με ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών; Οι καρδιές των ανθρώπων θα ήταν, σίγουρα, πιο αγνές και πιο δίκαιες από ό,τι είναι σήμερα.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στην παρακάτω ιστοσελίδα:

http://stergiog.blogspot.com/2013/12/blog-post_1892.html

Διώξτε την απελπισία!

apelpisia

Στη σημερινή εποχή καθώς βαδίζεις στους δρόμους της πόλης βλέπεις τους ανθρώπους να είναι βυθισμένοι ο καθένας στις δικές του σκέψεις. Αισθάνονται όλοι εγκλωβισμένοι μέσα στα προβλήματα της σύγχρονης ζωής είτε πρόκειται για την οικονομική κρίση που έχει αρχίσει να μαστίζει όλες τις ελληνικές οικογένειες είτε πρόκειται για κάποιο θέμα πιο προσωπικής φύσεως, όπως προβλήματα υγείας ή ζητήματα που σχετίζονται με τους φίλους ή την οικογένεια.

Αυτή η απελπισία μάλιστα φαίνεται να μαστίζει όχι μόνο τους ενήλικες, αλλά ακόμη και τα παιδιά εφόσον κι αυτά αισθάνονται παγιδευμένα προσπαθώντας να αναπνεύσουν λίγο ανάμεσα στο σχολείο, στο φροντιστήριο, στο μπαλέτο, στη μουσική ή οτιδήποτε άλλο οι γονείς θεώρησαν σκόπιμο ότι το παιδί τους έπρεπε να κάνει.

Ποιος είναι , όμως, ο στόχος της ζωής μας; Η επιθυμία μας σε αυτή τη ζωή είναι να ζούμε μέσα στο άγχος και να νιώθουμε ότι βρισκόμαστε σε πλήρη απελπισία; Ελπίζω πως όχι. Για ποιο λόγο τότε ζούμε τη ζωή μας με αυτόν τον τρόπο; Για ποιο λόγο αναλωνόμαστε σε πράγματα που δεν έχουν σημασία και λησμονούμε τον πραγματικό σκοπό της ζωής μας; Ποιος είναι αυτός; Μα σκεφτείτε λίγο. Τι είναι αυτό που όλοι ανεξαιρέτως επιθυμούν να έχουν; Μα φυσικά, την ευτυχία. Αυτός είναι ο πραγματικός σκοπός μας. Όλοι μας επιθυμούμε να είμαστε ευτυχισμένοι. Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να αγχωνόμαστε και να απελπιζόμαστε μπροστά στις οποιασδήποτε φύσεως δυσκολίες και ας προσπαθήσουμε να κάνουμε πράγματα που θα κάνουν τόσο εμάς όσο και τους γύρω μας ευτυχισμένους, διότι ως γνωστόν, όταν βοηθάς κάποιο συνάνθρωπό σου, τότε η ικανοποίηση που εσύ αντλείς από αυτό είναι δύο φορές πιο σημαντική.

Ζωγραφίστε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό σας και ζήστε τη ζωή σας, όπως πραγματικά θέλετε. Διότι όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες «βραχὺς ὁ βίος ἀνθρώπῳ εὖ πράσσοντι, δυστυχοῦντι δὲ μακρός», δηλαδή η ζωή για κάποιον που είναι ευτυχισμένος φαίνεται πως διαρκεί λίγο, ενώ για κάποιον που είναι δυστυχισμένος φαίνεται ατελείωτη (Απολλώνιος-Στοβαίος, Ανθολόγιο).

 Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στην εξής ιστοσελίδα:

http://stergiog.blogspot.com/2013/12/blog-post_1764.html

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί έχουμε δύο αυτιά, αλλά ένα στόμα;

2-ears-1-mouth1

Όλοι θεωρούμε την ανατομία του προσώπου μας δεδομένη: έχουμε ένα στόμα, δύο αυτιά… Για ποιο λόγο, όμως, η φύση που είναι τόσο σοφή αποφάσισε άραγε να μας δώσει ένα στόμα, αλλά δύο αυτιά;

Την απάντηση μας την δίνει ο αρχαίος συγγραφέας Ζήνων, ο οποίος γράφει: «διὰ τοῦτο δύο ὧτα ἔχομεν στόμα δὲ ἕν, ἵνα πλείω μὲν ἀκούωμεν, ἥττονα δὲ λέγωμεν», δηλάδη για αυτό το λόγο έχουμε δύο αυτιά αλλά ένα στόμα: για να ακούμε περισσότερα και να λέμε λιγότερα.

Το είχατε σκεφτεί ποτέ αυτό; Τι είναι το πιο σημαντικό από όλα; Το να ακούμε ή το να μιλάμε περισσότερο; Μα φυσικά, το σοφό είναι να παίρνουμε πληροφορίες και με βάση τις γνώσεις που αποκτούμε να χρησιμοποιούμε την κρίση μας και να εκφράζουμε την άποψή μας για κάτι. Η φλυαρία δεν είναι προσόν. Αντιθέτως, ο καλός ακροατής διαθέτει μια πραγματικά σημαντική αρετή που είναι όντως αξιοζήλευτη.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στην εξής ιστοσελίδα:

http://dailypicks.gr/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B7%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AD-%CE%B3%CE%B9%CE%B1/