Προσοχή γιατί οι ευχές πραγματοποιούνται!

Πιστεύετε πραγματικά ότι η πραγματοποίηση των ονείρων μας μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους; Ξανασκεφτείτε το.
stock-footage-man-walking-on-beach-and-looking-at-the-sea-slow-motion

Ο ήλιος έχει αρχίσει να δύει και στην παραλία ένας άντρας περπατάει ατενίζοντας το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα. Θα έλεγε κανείς πως απολαμβάνει τη σιωπή αφού το μόνο που ακούγεται είναι ο παφλασμός των κυμάτων. Κι όμως, η φωνή των σκέψεών του δεν του επιτρέπει να απολαύσει τη στιγμή.

Το κινητό χτυπάει. Είναι η αρραβωνιαστικιά του. Την αγαπά πραγματικά πάρα πολύ αλλά δεν θέλει να της μιλήσει ακόμη. Δεν είναι έτοιμος. Θέλει να πάρει άλλη μια βαθιά ανάσα. Μήπως έκανε λάθος; Μήπως έπρεπε να μην κυνηγήσει τα όνειρά του; Πώς είναι δυνατόν η ζωή ενός ανθρώπου να αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη τόσο γρήγορα; Πώς είναι δυνατόν να δει κανείς τις ευχές του να πραγματοποιούνται και να μετατρέπονται ταυτόχρονα σε ένα φριχτό εφιάλτη;

Δεν θέλει να τη δει. Δεν ξέρει πώς να την αντικρύσει ξανά στα μάτια και να της πει τι έχει συμβεί. Τα είχε καταφέρει. Είχε εκπληρώσει ένα όνειρο ζωής. Είχε καταφέρει να πραγματοποιήσει μια μεγάλη του φιλοδοξία. Το αφεντικό του επιτέλους είχε καταλάβει την αξία του και του είχε δώσει προαγωγή. Ποιο άλλο θα μπορούσε άλλωστε να είναι το όνειρο ενός εργαζομένου παρά να εξελιχθεί στον επαγγελματικό τομέα και ταυτόχρονα φυσικά να αυξήσει και το εισόδημά του; Ποια ωραιότερη ανακοίνωση από αυτή θα μπορούσε να κάνει στην αρραβωνιαστικιά του;

Με έναν αργό βηματισμό ο άντρας άρχισε να απομακρύνεται από την παραλία. Είχε έρθει η ώρα να αντιμετωπίσει τους φόβους του. Είχε έρθει η ώρα να αποκαλύψει την αλήθεια. Δεν ήταν έτοιμος να το κάνει, αλλά ήξερε πως έτσι έπρεπε να γίνει. Ούτως ή άλλως και να ήθελε να το κρύψει, κάτι τέτοιο θα ήταν ανέφικτο.

Ακούγονται τρία χτυπήματα στην πόρτα. Η αρραβωνιαστικιά του τον υποδέχεται με μια μεγάλη αγκαλιά και ένα γλυκό φίλι. Πόσο την είχε ανησυχήσει σήμερα; Βλέπετε τον έψαχνε ώρες ατελείωτες κι εκείνος δεν απαντούσε στο κινητό του. Της πιάνει τα χέρια με τρυφερότητα και κάθονται στον καναπέ. Παίρνει άλλη μια βαθιά ανάσα και λέει: «Το αφεντικό μου σήμερα μου έδωσε προαγωγή και αύξηση». Μόλις το άκουσε αυτό η αρραβωνιαστικιά του ήταν έτοιμη να τον αγκαλιάσει και να τον πνίξει στα φιλιά, αλλά κάτι στον τόνο της φωνής του την έκανε να συγκρατηθεί. Με τον τρόπο που μιλούσε ήταν ξεκάθαρο ότι τα νέα που ήθελε να της ανακοινώσει δεν ήταν καλά.

«Μου ανέθεσε τη διεύθυνση του παραρτήματός μας στο εξωτερικό, στην Ελβετία», είπε ο άντρας. «Και δέχτηκα», πρόσθεσε απαντώντας στο ερευνητικό βλέμμα της γυναίκας.

Αυτό ήταν ανέκαθεν το όνειρό του. Ήθελε να αναλάβει κάποια στιγμή ο ίδιος εξ ολοκλήρου τη διεύθυνση ενός παραρτήματος της εταιρείας. Ποτέ, όμως, δεν είχε φανταστεί πως το όνειρό του θα πραγματοποιείτο με τον πιο εφιαλτικό τρόπο. Είχε ζυγίσει τα πράγματα. Ήθελε να ακολουθήσει τη φιλοδοξία του κι έτσι αποφάσισε να φύγει στο εξωτερικό. Η αρραβωνιαστικιά του φυσικά θα έπρεπε να μείνει πίσω διότι η δουλειά της ήταν στην Ελλάδα.

Οι δρόμοι τους χώρισαν. Ο άντρας έφυγε και πήγε στο εξωτερικό. Εκεί πραγματικά κατάφερε να εκπληρώσει ένα επαγγελματικό του όνειρο. Δούλευε ώρες ατελείωτες στο γραφείο του. Δεν είχε πλέον χρόνο για τον εαυτό του και φυσικά δεν είχε πια και φίλους όπως παλιά. Γνωστούς είχε πολλούς αλλά αμφέβαλλε αν κάποιος από αυτούς τον αγαπούσε πραγματικά. Όσοι τον πλησίαζαν, βλέπετε, τον έβλεπαν ως το διευθυντή της εταιρείας. Δεν ήταν, όμως, έτσι. Δεν ήταν απλώς ο διευθυντής της εταιρείας. Ήταν και άνθρωπος.  Αυτό, όμως, φαινόταν να διαφεύγει σε όλους. Πλέον είχε πολλά χρήματα, μεγάλο σπίτι, πισίνα, ακριβά αμάξια. Του έλειπε, όμως, κάτι που είχε παλιά: ανθρώπους που να τον αγαπούν πραγματικά. Να τον αγαπούν για αυτό που είναι. Όχι για το κοινωνικό του κύρος. Όχι για τον υλικό του πλούτο. Πόσο ευτυχισμένος ήταν παλιά κι ας μην το ήξερε τότε! Πόσο είχε μετανιώσει!

Πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι νόμιζουμε ότι ξέρουμε τι θέλουμε από τη ζωή μας αλλά όταν το αποκτήσουμε συνειδητοποιούμε πόσο άδικο είχαμε. Παντού γύρω μας ακούμε ανθρώπους να λένε πως θέλουν να κερδίσουν το λαχείο, να γίνουν διευθυντές, να γίνουν πλούσιοι ή διάσημοι. Αν, λοιπόν, πιστεύετε ότι ο πλούτος ή το κοινωνικό κύρος φέρνουν την ευτυχία, ξανασκεφτείτε το. Τι θα προτιμούσατε να έχετε στη ζωή σας: υλικά αγαθά και κοινωνική αναγνώριση ή αληθινή αγάπη; Προσοχή γιατί καμιά φορά οι ευχές πραγματοποιούνται!

Πηγή φωτογραφίας:

http://footage.shutterstock.com/clip-1674973-stock-footage-lonely-man-walks-on-empty-deserted-beach-waves-wash-shore-sands.html

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στην εξής ιστοσελίδα:

http://www.polispost.com/article/34159/prosochi-giati-oi-eyches-pragmatopoioyntai!-

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s